Koncert nr 35  
Tańce z orkiestrą

godz. 11:00 (60 min.)
dzień 01.10 niedziela
miejsce sala MAZUR

kategoria koncertu Klasyka

wykonawcy

Eitetsu Hayashi  taiko        
Sinfonia Varsovia
Bassem Akiki
dyrygent  
Marta Żabka, Sławomir Greś taniec
Ada Wdziękońska prowadzenie

program

Edvard Grieg : Taniec arabski z suity „Peer Gynt” nr 2 op.55 
Johannes Brahms : Taniec węgierski nr 5 g-moll 
Antonín Dvořák : Taniec słowiański e-moll op.72 nr 2 (Starodávny)      
Zoltán Kodály : Tańce z Galanty
Isao Matsushita :  Ten-Chi-Kyo-O” Concerto nr 2 na taiko
Aram Chaczaturian : Walc z suity „Maskarada”
Aram Chaczaturian : Taniec z szablami z baletu „Gajane”

 

Opis koncertu

21 Tańców węgierskich Brahmsa ukazało się początkowo w wersji na dwa fortepiany. Ich orkiestracji podjął się po latach Brahms ale również inni kompozytorzy, m.in. Andreas Hallén czy Paul Juon. Cykl ten należy do najbardziej znanych dzieł Brahmsa i stały się inspiracją dla powstania podobnych cykli jak „Tańce słowiańskie”  Dvořáka, który jest autorem opracowań orkiestrowych kilku części z cyklu Brahmsa. To, co zapewniło dziełu uznanie i sławę to żywiołowość, energia i unikalny urok skarbów węgierskiego folkloru Oryginalne melodie ludowy stały się podstawą większości części, jedynie trzy ogniwa są autorskimi pomysłami kompozytora, silnie zainspirowanego duchem węgierskiej muzyki ludowej.

Cykl 16 „Tańców słowiańskich” zgodnie uznawany jest za jedno z największych osiągnięć artystycznych Antonina Dvořáka. Ich radosna energia oraz znakomite wykorzystanie ludowych rytmów i melodii pozwala słuchaczom odczuć piękno idyllicznej wizji kultury słowiańskiej, charakterystycznej dla artystów epoki romantyzmu.

Taniec arabski stanowi drugie ogniwo Suity „Peer Gynt” nr 2.W dramacie Ibsena, który był inspiracją dla Griega, tytułowy bohater- oszust i przestępca, wędruje po całym świecie, przeżywając liczne przygody. Ostatecznie powraca do Norwegii, gdzie anielska Solvejga ratuje go przed karą za jego grzeszne życie.

Isao Matsushita to japoński kompozytor, urodzony w Tokio w 1951 roku. Studiował kompozycję w Japonii oraz w Berlinie, co słychać w jego muzyce, łączącej europejską awangardę z japońską kulturą.  Utwory Matsushity były wykonywane na całym świecie, towarzyszyły również ceremonii otwarcia igrzysk olimpijskich w Nagano w 1998 roku.

Galanta to małe miasteczko, w którym Zoltán Kodály mieszkał przez parę lat. W tym czasie istniała tam słynna cygańska orkiestra, której koncerty były dla kompozytora pierwszym kontaktem z muzyką orkiestrową. W „Tańcach z Galanty” słychać liczne echa miejscowego folkloru, który towarzyszył mu od dziecka. Również charakterystyczna forma utworu- następujące po sobie części szybkie i wolne wywodzi się z tradycyjnego stylu Verbunkos, oznaczającego muzykę graną podczas werbunku młodych rekrutów do wojska.

Muzyka, która stała się znana jako suita „Maskarada” Chaczaturiana, początkowo powstała by zilustrować sztukę „Maskarada” M. Lermontowa. To właśnie słowa bohaterki dramatu stały się instrukcją dla Chaczaturiana, co ma wyrażać jego muzyka: „Jak piękny jest ten nowy walc! Coś między cierpieniem a radością schwyciło moje serce!”

„Taniec z szablami” z finału baletu „Gajane” to zdecydowanie najsłynniejszy utwór Chaczaturiana a jego słynny temat powstał podobno w jedną noc! Jest niezwykle często wykorzystywany w filmach, reklamach oraz w muzyce rozrywkowej.

Szalone Dni Muzyki
Copyright © 2018 La Folle Journée. All rights reserved.
realizacja estinet.pl